Rezerwat florystyczny (3,24 ha) utworzony dla ochrony stanowiska wrzośca bagiennego, rzadkiej w Polsce atlantyckiej rośliny, która osiąga tu pd.-zachodnią granicę występowania w Polsce. W skład rezerwatu wchodzą fragmenty mszaru wrzoścowego i boru bagiennego. Oprócz wrzośca rosną tu: rosiczka okrągłolistna, podkolan biały, przygiełka biała, żurawina błotna. 

   Rezerwat leśny (8,76 ha) utworzony dla ochrony fragmentów ciepłolubnych buczyn storczykowych na podłożu wapiennym. W rezerwacie występuje 12 gatunków roślin objętych ochroną całkowitą, m. in.: obuwik, buławnik wielkokwiatowy, gnieźnik leśny, goryczka orzęsiona, lilia złotogłów oraz orlik pospolity. Atrakcją rezerwatu jest również „Jaskinia Walońska”.

   Rezerwat leśny (174,42 ha) utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk leśnych, głównie żyznej buczyny sudeckiej. Na szczególną uwagę zasługuje liczne występowanie w runie żywca dziewięciolistnego oraz czosnku niedźwiedziego. Rośnie tu 17 gatunków roślin chronionych, w tym: lilia złotogłów, storczyk plamisty, goryczka orzęsiona i pokrzyk wilcza jagoda. 

   Rezerwat torfowiskowy (484,73 ha) utworzony dla ochrony fragmentów torfowisk wysokich i przejściowych z szeregiem rzadkich i zagrożonych gatunków roślin. Rosną tu m. in.: sosna błotna, wełnianeczka darniowa, widłak torfowy, bagnica torfowa, modrzewnica zwyczajna, bażyna czarna, jałowiec halny oraz rosiczka okrągłolistna i pośrednia. 

   Rezerwat przyrody nieożywionej (9,04 ha) utworzony dla ochrony malowniczych form wietrzenia piaskowca, którego łagodnie nachylone warstwy odsłaniają się w postaci skarpy na długości ok. 1 km. Skarpa porozcinana jest głębokimi i wąskimi szczelinami. W ten sposób powstały malownicze skałki o w kształcie grzybów, baszt, ambon i maczug o wysokości do 20 m.

   Rezerwat leśny (141,39 ha) utworzony w celu ochrony buczyn sudeckich na podłożu wapiennym w tym ciepłolubnej buczyny storczykowej. W rezerwacie rosną 24 gatunki roślin chronionych, m. in.: obuwik, buławnik mieczolistny, buławnik wielkokwiatowy, gnieźnik leśny, podkolan biały, lilia złotogłów. Bogata jest florę wapieniolubna. Występują tu m. in.: ożanka pierzastosieczna, perłówka orzęsiona, irga zwyczajna, goryczka orzęsiona. Osobliwością jest jedyne stanowisko w Polsce cyklameny purpurowego.

   Rezerwat leśny (21 ha) utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk leśnych, w tym grądów zboczowych. Atrakcją botaniczną jest łanowe występowanie czosnku niedźwiedziego w runie. W florze 8 gatunków objętych ochroną i wiele rzadkich: lilia złotogłów, parzydło leśne, bluszcz zwyczajny, cis pospolity, irga czarna, ułudka leśna i paprotnik kolczysty.

  Rezerwat leśny (5,27 ha) utworzony dla ochrony fragmentów naturalnych lasów grądowych, w tym grądów klonowo-lipowych. W runie rezerwatu bogata flora leśna w tym rośliny chronione: konwalia majowa i bluszcz pospolity. 

  Rezerwat florystyczny (3,9 ha) utworzony dla ochrony jedynego w Sudetach stanowiska szafrana wiosennego, inaczej krokusa. Populację krokusów szacuje się na ponad tysiąc okazów. Oprócz krokusów, które kwitną wczesną wiosną, na terenie rezerwatu rosną inne chronione i rzadkie gatunki roślin: kukułka plamista, orlik pospolity, śledziennica naprzeciwlistna, wszewłoga górska. 

  Rezerwat przyrody nieożywionej (10,21 ha) utworzony dla ochrony odsłonięć riolitów (porfirów), dokumentujących intensywny wulkanizm w okresie permu. Wychodnie skalne mają postać nieregularnych baszt, ambon i stromych urwisk. Bardzo bogata flora rezerwatu obfituje w liczne gatunki ciepłolubne: rozchodnik biały, irga zwyczajna, naparstnica zwyczajna.

  Rezerwat leśny (87,84 ha) utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk leśnych, głównie kwaśnych dąbrów. W rezerwacie znalazły również ochronę fragmenty interesujących zbiorowisk naskalnych. Osobliwością florystyczną rezerwatu jest występowanie jarząbu brekinii. We florze na uwagę zasługują również: lilia złotogłów, naparstnica zwyczajna, pierwiosnka lekarska, wiciokrzew pomorski, miodownik melisowaty, rojownik pospolity.

„Ostrzyca Proboszczowicka”   Rezerwat przyrody nieożywionej (2,49 ha) utworzony dla ochrony szczytowych partii Ostrzycy Proboszczowickiej (501 m), pozostałości komina trzeciorzędowego wulkanu. Na szczycie góry odsłania się bazalt o oddzielności słupowej a południowe zbocza pokrywa bazaltowe gołoborze. We florze liczne gatunki chronione i rzadkie: lilia złotogłów, buławnik wielkokwiatowy, irga zwyczajna, paprotnik kolczysty, wyka grochowata i jastrzębiec blady.

  Rezerwat torfowiskowy (44,7 ha) utworzony dla ochrony fragmentów torfowisk wysokich i przejściowych w większości porośniętych zwartymi płatami kosodrzewiny. Osobliwością rezerwatu jest stanowisko brzozy karłowatej - tundrowej krzewinki, która jest reliktem epoki lodowcowej. We florze rezerwatu rzadkie gatunki torfowisk wysokich: turzyca skąpokwiatowa, turzyca bagienna, modrzewnica zwyczajna, wełnianeczka darniowa, żurawina drobnolistkowa.

  Rezerwat torfowiskowy (1,35 ha) utworzony dla ochrony reliktowego stanowiska sosny błotnej. Jest to jedyne niżowe stanowisko (190 m n.p.m.) tego drzewa w Polsce. W rezerwacie koło Węglińca sosna błotna występuje w przesuszonym borze trzęślicowym. Z innych roślin torfowiskowych spotkać można nieliczne okazy bagna zwyczajnego.

  Rezerwat leśny (101 ha) utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk leśnych: acidofilnych dąbrów, łęgów i grądów zboczowych oraz naskalnych muraw kserotermicznych. We florze liczne gatunki chronione (21) i rzadkie: wawrzynek wilczełyko, naparstnica zwyczajna, kruszczyk szerokolistny, lilia złotogłów, podkolan biały, jarząb brekinia, śnieżyca wiosenna i buławnik mieczolistny, perłówka orzęsiona. W rezerwacie żyje jedna z najliczniejszych populacji salamandry w Sudetach.

  Rezerwat florystyczny (9,72 ha) utworzony dla ochrony jedynego w Sudetach stanowiska języcznika zwyczajnego, rosnącego na skałach we fragmentach cienistej jaworzyny górskiej. Oprócz języcznika, we florze rezerwatu na uwagę zasługują: paprotnik kolczysty, jemioła jodłowa oraz śledziennica naprzeciwlistna.

  Rezerwat leśny (60,18 ha) utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk leśnych, głównie acidofilnych dąbrów i łęgów jesionowo-olszowych. Flora rezerwatu liczy aż 270 gatunków roślin, w tym 19 objętych ochroną. Do najbardziej interesujących należą: buławnik mieczolistny, naparstnica zwyczajna, wawrzynek wilczełyko, mieczyk dachówkowaty, pełnik europejski i kosaciec syberyjski.

„Wilcza Góra”   Rezerwat przyrody nieożywionej (1,69 ha) utworzony dla ochrony szczytowych partii góry Wilkołak (373 m) będącej nekiem, pozostałością komina trzeciorzędowego wulkanu. Sztuczne odsłonięcie ujawnia oddzielność ciosową bazaltu w formie wielościennych słupów dokumentujących kilka faz wylewów lawy. Unikatem jest promienisty układ słupów zwany "bazaltową różą". Na bazaltowych półkach skalnych bogata roślinność kserotermiczna.